Türkiye, ne yazık ki, ahududu üretimine oldukça geç başlamış bir ülkedir. Bunda üreticilerin ahududu tarımını bilmemelerinin yanı sıra ahududu işleyen işletmelerin sayısının çok az olmasının da payı bulunmaktadır.  Son yıllarda üreticilerin daha karlı olabilecek yeni alanlar arayışı ve gerek tüketiciler tarafından gerekse meyve işleme endüstrisinin artan talebi ahududuya olan ilginin artmasına neden olmuştur. Araştırma kurumlarında da son yıllarda ahududu ile ilgili çeşitli çalışmaların yürütülmesi de üreticilere önemli düzeyde yol gösterici olmuştur. Özellikle çeşit seçimi ve bakım işlemleri konusundaki çalışmalar önemli bilgilerin kazanılmasını sağlamıştır.

Türkiye ahududu üretiminin %94’ünü Bursa tek başına karşılamaktadır. Bursa 3.210 da üretim alanı ile de toplam üretim olanının %94’ünü sağlamaktadır. Ancak Bursa’nın verim düzeyi 605 kg/da ile oldukça düşüktür. Verimlilik açısından 1.600 kg/da düzeyi ile İzmir birinci sırada yer almaktadır. Aslında verim düzeyindeki düşüklüklerin bir çok nedeni olabilir. Bunların başında yeni tesis edilen ve henüz tam verim çağına gelmeyen bahçelerin de istatistikler içersinde tam verime yatmış bahçelere aynı değer içersinde gösterilmesidir. Diğer muhtemel nedenler ise bakım koşulları ve ekolojik farklılıklardır.    

Tablo.  2008 yılı Türkiye ahududu üretiminde istatistiklere giren iller ve üretim düzeyleri (Parantez içersinde oransal olarak gösterilen değerler toplam üretim içersindeki payını göstermektedir) (Tüik, 2010)